Naam parkiet: Poekie
Ingezonden door: Yvonne
Woonplaats: Cannes (Frankrijk).
Hallo,
Ik heb bijna de hele website gelezen en ben tot de ontdekking gekomen dat mijn parkietje POEKIE (mannetje) die in mei 2005 op 3 jarige leeftijd is overleden wel ERG bijzonder was ! Mijn naam is Yvonne, ik woon in Cannes in Zuid Frankrijk.
Poekie is bij mij thuis geboren en de ouders (die niet tam waren) heb ik toen Poekie net uit het nestje kwam weggegeven. De 2 zusjes van Poekie zijn bij vriendinnen van mij. Op dat moment had ik geen werk dus had ik alle tijd om me bezig te houden met mijn baby parkietje, ik wikkelde hem vaak in een doek en stopte hem op mijn borst, op die manier ging hij overal met me mee en hoorde hij ook mijn stem terwijl hij lekker lag te slapen. (Dat duurt maar een paar dagen, alleen als ze echt heel jong zijn lukt dat) Ik nam hem ook mee in zijn kooitje in de auto als ik ergens bleef logeren.
Toen Poekie 3 maanden oud was gingen we logeren bij een vriend van me, toen we gingen slapen ging Poekie op de bureau lamp slapen. s-nachts werd ik wakker maar zag Poekie niet op de lamp zitten, ik wilde het licht niet aandoen en dacht ik zie hem morgenochtend wel. De volgende morgen begonnen we met z’n allen te zoeken en konden hem nergens meer vinden! Rond 10 uur s-morgens had ik de hoop opgegeven en dacht dat hij was onsnapt (maar HOE was een raadsel).
Plotseling hoorde mijn vriend gefladder en riep mij, ik kwam eraan en toen ik hem riep floot hij terug! Poekie was achter de kast gevallen! Nou moet u weten dat deze splinternieuwe kast helemaal ingebouwd was en alleen van boven open was, onderaan de kast was een halve centimeter open en daar kwam Poekie dus naar toe, dat was zijn enige lichtpuntje!! Ik begon trosgierst vanaf de vloer te geven en hij begon te eten! Hij was wel aan het mopperen toen hij mijn vingers zag ! Die arme schat! Ik was helemaal in paniek en mijn vriend zei dat we niks voor hem konden doen!
Ik zei: IK GA HIER NIET WEG ZONDER MIJN PARKIET! Dacht je dat ik hem hier laat doodgaan! Ik heb dus een houtbewerkersbedrijf gebeld en uiteindelijk had ik er een gevonden die wel wilde komen, wat een opluchting, het was namelijk vrijdag morgen en de meesten konden pas maandag komen! Nou, twee mannen zijn gekomen maar aangezien het een hele ingewikkelde kast was met bepaalde schroeven konden ook zij mij niet helpen!
Toen kwam ik op een idée! Ik zei: "Jullie kunnen toch een groot rond gat boren in de bodem van de kast?"
Ze hebben toen zo’n boor gehaald en begonnen te boren. Arme Poekie, hij zal wel geschrokken zijn van dat harde geluid, maar toen ik een trosgierst in het gat hing, kroop hij er mooi op omhoog!
Ik heb hem toen zooo lang geknuffeld en hij was ook erg blij dat hij weer bij me was!
Poekie begon na een paar maanden te praten en dat werd steeds beter, het begon met "Poekie kusje" en "schatje" en "stoute jongen!" aangezien ik af en toe frans sprak tegen hem zei hij "qu’est-ce qu’il ya" dat betekent: wat is er? "Gentil petit Poekie" betekent: lieve kleine Poekie. Kusje en schatje kon hij wel 20 keer achter elkaar zeggen!
Poekie was altijd los en aangezien het mooie weer had ik mijn hele balkon dicht gemaakt met een soort van lichte tule, zo kon ik lekker buiten zitten en Poekie ook.
Poekie was helemaal verliefd op kurk! Hij had sex met zijn kurk (terwijl hij honderduit zat te praten) en daarna ging hij de kurk "voeren". Hij braakte dan al zijn voedsel op, en at het zelf weer op! Ja dat was niet erg smakelijk om te zien! Maar als je de kurk pakte zette hij zijn kopje opzij en moest je hem ermee kroelen!
In mijn keuken had ik een kruiden rekje met wel 20 kleine kruidenpotjes met kurk dekseltje erop! Dat was dus feest voor Poekie, zodra de keukendeur open stond, ging hij dus als een wilde naar de keuken om al die dekseltjes eraf te gooien! Natuurlijk mocht dat niet dus ik moest hem dan wegjagen wat hij ook een leuk spelletje vond!
Poekie moest alles kapot maken en opeten, wat uiteindelijk zijn dood is geweest; hij at namelijk kaarsvet van de thee lichtjes. Steeds een beetje en dat is in zijn krop blijven hangen! En op een gegeven moment werd hij ziek, hij braakte maar er kwam niks uit. De dierenarts voelde een brokje in zijn krop en zou het (onder narcose) via zijn bekje eruit drukken, hij zei dat dat geen gevaar kon; ik was helemaal blij dat Poekie dus snel weer beter zou zijn!
Toen ik hem kwam ophalen keek de dierenarts triest naar beneden; ik raakte in paniek! Ik kon het niet geloven toen hij vertelde dat Poekie het niet had overleeft! Ik heb een uur in mijn auto zitten huilen en vrienden van me gebeld om het te vertellen. Ik wist ook niet of ik Poekie mee moest nemen of niet. Mijn vriend zei dat ik hem beter niet meer kon zien. Hij heeft Poekie voor me begraven in onze tuin.
Het ergste is nog dat Poekie best gered had kunnen worden als de dierenarts zijn kropje zou hebben opengesneden! Nu was hij dus gestikt, maar gelukkig heeft hij er niks van gevoeld!
Ik had besloten dat ik nooit meer een parkiet wil maar zit nu te twijfelen of ik nu 2 parkietjes ga nemen (één voor één) om ze ook weer heel tam te maken.
Ik heb al een kweker gevonden!
Groetjes, Yvonne.
Croky's Column deel 1|2|3|4|5|
Dagboek van een jonge grasparkiet
The Hall of Fame: deel 1|2|3|4|5|6|7|8|9|10|11|12|
13|14|15|16|17|18|19|20|21|
22|23|24|25|26|27|28|29|30|
31|32|33|34|35|36|37|38|39|
Parkietenpret op internet
1|2|3|4|5|6|7|8|9|10
Filmpjes en slideshows
Parkieten-Artgallery
Quiz:
Grasparkieten en spelletjes
Quiz:
Bent u ook een parkietenfreak?
Quiz:
Test uw kennis over grasparkieten!
Eet- en drink etiquette voor grasparkieten
Grappige namen voor uw kromsnaveltje
Maak een parkietenboom!
Achtergronden voor je bureaublad
Kleurplaten van vogels