Artikelen:

Lezers vertellen:

Diversen:

Winnie en Poeken

Geschreven door Nancy en Freddie.

Halfweg september 2003 heb ik een parkietje gekocht zij heeft de naam Winnie. (Het blauwe parkietje op de foto).
Ik weet het nog goed het was op een woensdag en zij was toen 8 weken. Toen ik met haar thuis kwam bleek ze niet te kunnen vliegen want de kweker had haar vleugeltjes geknipt (ik vond dat heel zielig) en ze was ook een achternagel kwijt. Die heeft ze waarschijnlijk verloren toen hij haar uit het kleine kooitje nam. Het bloedde echt heel fel. Ben onmiddellijk naar de apotheek gegaan en daar heeft men mij jodiumtinctuur meegegeven dat ik op het wondje heb aangebracht, waarna het bloeden onmiddellijk gestopt is. Nu heeft ze ondertussen al weer een nieuwe nagel gekregen en kan ze wel alweer vliegen.

Drie weken later op een vrijdag vond ik een bult op haar borstje en raakte ik een beetje in paniek. Ben onmiddellijk met haar naar de dierenarts geweest. Die raadde aan om het te opereren omdat ze dan pas met zekerheid wist wat het was. Maandagmorgen hebben we haar bij de dierenarts achter moeten laten voor de operatie. Ik heb heel de dag ongerust rondgelopen. 's Avonds mocht ik haar gaan halen ze zat echt al op mij te wachten. De dierenarts vertelde dat het een verstopte en ontstoken klier was. Ik was echt opgelucht. Ze moest veertien dagen antibioticum nemen en de wond herstelde heel goed.

Er zit een kans in dat ze het nog kan terug krijgen, maar tot hiertoe heb ik gelukkig nog niks gevonden. Ik hou het wel nauwgezet in het oog. Een tijdje ging alles goed met haar. Ze at mee met tafel, zat altijd bij ons, was heel erg aanhankelijk. Op een dag zat ze er heel stil en suf bij. Ik nam haar bij mij en toen begon ze over te geven. Dezelfde dag ben ik naar de dierenarts gegaan en bleek ze een kropontsteking te hebben. Daar heeft ze weer veertien dagen antibioticum voor moeten nemen. Door het antibioticum had ze dan een vitamine tekort. Nu neemt ze nog steeds een keer per week ( op aanraden van de dierenarts) extra vitaminen om zo haar gezondheid te versterken. Dat heeft ze zeker nodig want uit haar laatste onderzoek is gebleken dat ze een heel zwakke gezondheid heeft. Momenteel is ze echter in blakende gezondheid. Maar voor hoelang?

Ze was zo afhankelijk (er moest altijd iemand thuis zijn want ze kon niet tegen alleen zijn) dat we er een tweede parkietje hebben bij gekocht, Poeken genaamd. Zij is heel gezond. Zo heeft ze nu een speel kameraadje bij en kunnen we gerust gaan werken of naar de winkel. Maar als we thuis komen komt ze nog steeds naar ons gevlogen en moet ze altijd bij ons in de buurt zijn (samen met haar nieuw vriendinnetje).
En zoals je kunt zien op de foto's zijn ze heel dikke vriendinnen. Winnie (1 juli wordt ze 1 jaar) zal altijd mijn zorgenkindje blijven. Ik zie mijn beide parkietjes heel graag en hoop dat ze nog heel lang en gezond bij ons mogen blijven, maar Winnie zal altijd mijn lieveling zijn.
Met vriendelijke groetjes, Winnie en Poeken.

Winnie en Poeken: deel 2

Naar boven

Menu

Artikelen:

Lezers vertellen:

Diversen:

Zoeken:

Winnie en Poeken

Fun stuff: