Winnie en Poeken (deel 3)

Geschreven door Nancy en Freddy.

Kijk ze daar samen zitten, het zijn twee echte lieve deugnietjes.
Soms maken ze wel eens ruzie. Dat gebeurt dan vooral 's avonds om uit te maken wie waar gaat slapen. Lang duurt dat niet hoor, dat is vrij snel (in een minuutje of 2) opgelost.
Nog steeds wil Poeken elke avond voordat ze gaat slapen en voor ze in haar kooi wil, haar uitgebreide (een half uur tot 3 kwartier durend) "knuffel en kusjes" tafereel hebben. Ik denk dat dat zo zal blijven want overdag speelt ze nog steeds het liefste met Winnie in plaats van eens bij ons te komen, we mogen haar echter wel kusjes geven en strelen als ze in haar speelboom of op de deur zit te kroelen. Winnie blijft echter regelmatig bij ons op de schouder komen.

Als ze iets doen dat niet mag zeg ik even tegen hen "hèhè" en dan stoppen ze er ook onmiddellijk mee; daaruit blijkt dat ze toch wel weten dat ze iets verkeerd doen. Maar ja na een tijdje proberen ze het toch nog even opnieuw, zo met een blik van "zal ze het niet zien". Het zijn net kleine kinderen: echt wel leuk hoor!
Onlangs heb ik bij Winnie weer een bultje terug gevonden. Gelukkig bleek het een bloeduitstorting te zijn van het (wild) spelen. Tja, je zou ze hier soms eens bezig moeten zien.

Poeken die hangt nogal wat graag ondersteboven in het gordijn of op de kaders zoals je kunt zien op bovenstaande foto. Zij is ook heel gek op alles wat lawaai maakt en vooral met belletjes speelt ze heel graag. Hoe meer lawaai iets maakt hoe leuker ze het vindt. Winnie die heeft het dan liever iets rustiger en speelt veel liever met spiegels. Daar staat zij dan voor te dansen en te kwetteren. Als we naar de badkamer gaan is ze er als eerste bij, want ze weet dat daar een (voor haar grote) spiegel hangt waar ze dan uitgelaten voor staat te kussen en te dansen. Echt heel grappig om te zien.

In een badje wassen doen ze beiden niet graag. Ze wassen zich liever in het fonteintje!
Wanneer Poeken zich daar in gaat wassen is niet alleen zij, maar ook mijn kast en raam helemaal nat. Ze heeft zichzelf dusdanig nat gemaakt dat ze nog met moeite kan vliegen.

Winnie echter is niet zo een held, die staat haar meer te slodderen dan te wassen. Enkel haar kopje en staartje is dan wat nat. Zij heeft het niet zo op water. Ze zou haar borstkastje liever in een glas Cola-light of fruitsap wassen, wat ze niet mag anders zou ze nogal plakken. Ze is dan ook heel boos als ze niet mag.
Wanneer er nageltjes moeten geknipt worden (wat heel zelden gebeurt en dan enkel de puntjes) laat Poeken dat perfect doen. Ze blijft in de hand zitten terwijl ze haar pootje geeft om te laten knippen. Bij Winnie ligt dat wat anders, die moet ik voor een spiegel houden om haar nageltjes te kunnen knippen, en die moet ik regelmatig eens laten spelen met het kettinkje dat aan de knipper hangt. Op die manier lukt het meestal wel.

Dagelijks worden de drinkbakjes gereinigd en het drinkwater ververst. Dat is iets wat Winnie keer op keer opnieuw moet zien. Zij zit dan op de kraan te kijken wat ik doe. Iedere week opnieuw als het grote opkuis is van hun kooi zitten ze beiden bij mij op hun kooi alles te controleren en na te kijken of het wel goed en correct is gedaan naar hun zin.
Ze hebben er dan ook het lef nog bij om commentaar te geven in hun parkieten taaltje. Eer dat hun kooi dan volledig is opgekuist met hen in de buurt zijn we alweer een uur of twee verder, maar dat vind ik zeker niet erg hoor. Integendeel van deze momenten geniet ik enorm. Ik kan je wel vertellen dat ik mijn handen vol heb met die twee kleine rakkers in huis maar kan je er ook bij zeggen dat ik ze nooit meer kwijt wil, want ik ben stapel verliefd op hen beiden.
Met vele deugniet groetjes van Winnie en Poeken.

Winnie en Poeken: deel 4

Naar boven

Menu

Artikelen:

Lezers vertellen:

Diversen:

Zoeken:

Winnie en Poeken (deel 3)

Fun stuff: